หลังจาก เตะฝุ่นมาครึ่งปี ในที่สุดกูก็ได้งานแล้ววววววววว

แต่จริงๆนะ ถ้ากูเอางานที่ได้ตั้งแต่ตอนนู้นนน ป่านนี้กูพ้นโปรไปนานแระ เหอะๆ

แต่ก็นะ ไม่มีใครรู้หรอก ว่าชีวิตจะเป็นอย่างไร

 

งานใหม่กู นี่ทำให้กูต้องมานั่ง นึกถึงคำพูดตัวเองอีกครั้ง เพราะ ต้องกลับไปที่เดิมอีกแล้วT_T

มันเป็น โรงงาน แถวๆรังสิต อยู่ระหว่าง มกรุงเทพ กะ มธรรมศาสตร์ ซึ่งครั้งแรกสุดที่กูไปแข่งคอม

ที่ธรรมสาสตร์ สมัยมปลาย กูเคยพูดกะเพื่อนไว้ว่า คอยดูนะ ชาตินี้กูจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกแล้ว

เพราะในความรู้สึกตอนนั้น คือ มันรกร้างกันดาร โคตรๆ แล้วเป็นไง เอ็น ติดธรรมศาสตร์สมใจเลย หึ

แล้วนี่ไม่พอ จบแล้วยังต้องกลับมาทำงานถวนี้อีก ปากกู ศักสิทธิ์สุดๆ และถ้ายัง ศักสิทธิ์ แบบนี้

จะมีอีกที่ที่กูต้องกลับไป เหอะๆ ก็รอดูไปว่ากูจะได้กลับไปจริงๆมั้ย หึหึ

 

แต่ไปอยู่นู่นก็ดีอย่าง อิสระดี อยู่คนเดียว หนีโจทก์ แถวๆนี้ด้วย 555 แต่นะเงินเดือนน้อยอ่ะ

เซ็ง อยู่คนเดียวรายจ่ายเยอะ เงินเดือน น้อย จน เครียด รับจ๊อบ 555

ไงก็ขอให้ การเริ่มต้นครั้งนี้ เป็นไปด้วยดีเท้ออออออ

 

หนูเอมมี่ก็ยังเรื่อยๆ ลุกเองยามที่อยากจะลุก น่าหมั่นไส้มาก แต่ยามไม่อยากลุกนี่

ต้องแซะออกมาถึงจะลุกได้ หนูนะหนู สุดๆ สิ่งที่ทำให้เอมมี่ลุกได้ก็จะมีพวก

ของกิน และ สิ่งมีชีวิต เล็กๆ ที่วิ่งไปวิ่งมาได้ ยิ่งยามวิ่งผ่านหน้าเอมมี่นี่

เอมมี่จะสามารถลุกมาวิ่งไล่จับได้ เหอะๆ หมากู สุดๆ

พูดถึงหมา วันก่อน เห็น หมาข้ามสะพานลอย!!!!!  ตะลึงสุดๆ