one strange man in one strange world

555 คงต้องทักทายด้วยคำนี้แหละ ว่า กรูยังม่ายตาย(ว้อย)

เหอะๆ งานสาหัสมากมาย กลับถึงบ้านก็สลบตลอด ไม่มีแรงมา อัพซักที

แต่อาทิตย์นี้โชคดี หัวหน้าไม่อยู่ วันเสาร์เลยโดดไม่ไปทำงานกันทั้งทีมเลย55

 

เลยได้พักซะที จำไม่ได้แล้วนะเนี่ยว่าครั้งสุดท้ายที่ได้หยุดวันเสาร์ด้วยนี่เมื่อไหร่

แต่จำได้ว่าใน สัญญาจ้างหน่ะ กรูควรจะทำงาน จ-ศ แค่นั้นะ เหอะๆ

ช่วงที่ผ่านมาก็ มีเรื่อง 108 ประการมากมาย ส่วนใหญ่จะแย่ กล้ำกลืนฝืนทนมากมาย

แต่ช่วงนี้ เริ่มลงตัวหน่อยแระ ก็ยังดี ก็ไม่มีไรมากหรอก แค่มาส่งข่าวให้หลายๆคนรู้ว่า

กรูยังอยู่ แม้จะไม่สมบูรณ์ 100 ก็เถอะ กะลังเปื่อยอยู่ ช่วงนี้

อีกอย่างตอนนี้ เริ่ม อพยพ ไปอยู่ hi5 แระ เพราะรุ้สึก มันไม่ค่อย แฮ้งแบบ space นี่

ไงก็ขอให้ทุกคนสู้ๆ กะชีวิต เจอแต่เรื่องดีๆเน้อออ

 

เป็นความมหัศจรรย์ ของชีวิตมาก ป่วยตั้งกะ สิ้นปี ยันปีใหม่ ยันวันนี้

ป่วยได้ มาราธอนมากๆ ป่วยจนเปื่อย จนถ้าเป็น เนื้อก็เรียกว่า มันเป็น เนื้อตุ๋น เคี่ยว 7 ชมแล้วหล่ะ

ส่วนที่ป่วย ก็ป่วยเนื่องจาก ลำไส้แปรปรวน IBS เป็นโรคที่โคตร intrend มากๆ กรู

แต่ต่อให้กูเปื่อย ป่วยจนตายแค่ไหน กรูก็มีแรงไปตะลอนทัวร์เสมอ

วันที่ 3-6 ก็ไป ปายกะเชียงใหม่มา แต่เป้นการเที่ยวที่เหมือนไม่ได้เที่ยวเลย

เพราะทำ ด๋อยไรไม่ได้เลย กินเหล้าก็ไม่ได้ อาหารรสจัดๆก็ไมได้ กินก็กินได้น้อย

ไปแบบ เปื่อยๆ อยู่แบบเปื่อยๆ แต่ก็นะ ได้ออกจาก มลภาวะของ กทมไปนี่

รู้สึก อาการดีขึ้นเยอะๆ สงสัยกรูต้องไปปักหลักแถวนั้นซะแร้ว หุหุหุ

กลับมาทำงานก็เจอความมหัสจรรย์ของลูกค้าทันที งานที่เตรียมตัวกันมาเกือบเดือน

อยู่ๆลูกค้าก็ขอยกเลิกซะงั้น บอกจะไปให้โรงงานลูกในญี่ปุ่นทำแทน..._วย มากๆ

แต่ก็ดีอย่าง ทีมนี้ก็เลย ว่างงานกระทันหันทันที 555 ได้เลิกงาน 5 โมงเย็นอย่างคนอื่นเค้าบ้าง

เลิกเสร็จนะ กรูก็นี่เลย แจ้นเข้า สยามบ้าง พันทิพย์บ้าง หลั่นล้าสุดๆ 

แต่ตอนนี้ เริ่มเบื่อแล้วอ่ะ ไม่มีงานทำ  เซ็งงงงง

คนเรานี่ก็แปลกเนอะ นั่งทำงานยัน3ทุ่ม เสาร์อาทิตย์ทำงาน ก็บ่นงานหนัก

พอมาเลิก 5 โมง เสาร์อาทิตย์นั่งเล่นก็บ่นไม่มีงานทำ มนุษย์โลกหนอ เมื่อไหร่จะรุ้จักความพอดี เหอะๆ

 

เอาว่าไง ก็ Happy new year 2008/2550 ทุกกคนนะค้าบบบ มีความสุขเยอะๆ ขอให้

รุ่งโรจน์กันทุกเน้อออ สู้ๆ

 

***ว่าจะไปเจาะหูแล้วใส่จิว คิดว่ามันจะออกมา bling หรือ blink หล่ะนี่***

 

วันนี้ ได้รับ จม จาก มูลนิธิ เด็กกำพร้า โสละมา

ก็ดูๆ จนไปถึงส่วนที่เป็น จมตอบกลับว่าจะบริจาคอะไรบ้าง

ก็มีช่องนึงบอกว่า อุปการะเด็กรายคน เดือนหล่ะ 300 บาท พออ่านกูก็อืมม

300 นี่ดูแล เด็กหนึ่งคนได้ทั้งเดือนเลยหรอเนี่ย แล้วชีวิตกูหล่ะ 300 บาททำไรได้บ้าง

นวด 2 ชม 300 บาท ไม่ก็

ตัดผม 250 บาท ไม่ก็

กินเข้าในร้าน 2-3 ร้อยบาท ไม่ก็

รายเดือนมือถือ 300 บาท ไม่ก็

ค่าเน็ต 200 บาทต่อเดือน ไม่ก็

เที่ยวกะเพื่อน 3-5ร้อยบาท

ค่าแอร์ต่อเดือน 3-4 ร้อยบาท

 

ดูสิ มีสาระโคตรๆเลย 300 บาทของกู

ว่าแล้วก็เลย ตัดสินใจว่า จะอุปการะเด็กแระ

คงเริ่มจาก 1 คนก่อน แล้ว ในเดือนๆนึงกูจะลดการไปกินในร้านลง

แล้วเงินที่กู แดร๊กล้างผลาญ ก็จะไปเป็น ตังให้เด็ก 1 คนมีกิน 1 เดือนคุ้มจิงๆ

แล้วอ่านดู มูลนิธินี้ เค้าจะให้รับเด็กเป็นลูกบุญธรรมได้ ต้องแต่งงานแล้วเท่านั้น

กรูม่ายเข้าใจ แล้วไง ถ้าคนโสด คิดอยากมีลูกไมได้หรอ กูไม่อยากแต่งงาน

เพราะจนถึงตอนนี้ กูยังคิดไม่ออกเลย ว่ากูจะรักคนหนึ่งคน จนชั่วชีวิตได้มั้ย

เฮ่อออ อยากมีลูกจัง แต่ตอนนี้ขอเวลานอนก่อนเหอะ

 

***วันนี้ไปบริจาคเลือดครั้งที่ 13 มาด้วย***

 ***ทำงาน14 วันรวด ได้หยุด 1 วัน T_T***

***เพื่อนกูมันจะแต่งงานได้จริงๆหรอวะ กลัวแทนมันไงไม่รู้***

***ตัดสินใจแล้วชาตินี้enjoy being engineer ชาติหน้า จะenjoy being doctor 555***

 

 

 

ไปดูรักแห่งสยามมา.....อืมเป้นการตัดสินใจที่ผิดหรือถูกไม่รุ้

ถ้าพูดในแง่ว่ามันคือหนัง หนังเรื่องนี้ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

แต่ไอ้สิ่งที่หนังเรื่องนี้ สะท้อนนี่สิ ใครที่มีปมในใจ ไม่ว่าจะเรื่อง

ชีวิต เรื่องครอบครัว เรื่องรัก เรื่องการตัดสินใจในอดีตแล้ว เชื่อได้เลยว่า

100 ทั้ง 100 จิตตกทุกคนแน่ๆ กรณีกรู มันคือเรื่องการตัดสินใจ ent นู่นนน

ตอนนั้น ม4 อยากเข้าแพทย์มากๆ เพราะอยากเป้นจิตแพทย์ แต่แม่ก็แบบanti

อาชีพนี้มากๆ ทะเลาะกันทุกวันจนถึงขั้น แม่ยื่นคำขาดสุดท้ายว่า ถ้าอยากไปเรียนด้านนี้

เอาเงินไปก้อนนึง แล้วออกจากบ้านได้เลย.....แล้วจะให้กรูทำงายยยย ก็เลยบอก

งั้น วิดวะคอมแทนนะ แล้วหลังจากนั้น เกรด 3 กลางๆ ก็ร่วงมาเหลอ 2 ปลายๆ555

เพราะ เลิกเรียนเลยจิงๆ จากที่อ่านหนังสือทุกคืน ตั้งใจเรียนทุกคาบ กลายเป้น

ไปโรงเรียนด้วย cd player+cd อีก 10 กว่าแผ่นทุกวัน แค่นั้นเลย เหอะๆ

แต่มาคิดดูตอนนี้แล้ว ถ้าตอนนั้น บอกไปแทนว่าอยากเป้น หมอด้านอื่น กแม่คง approve เนอะ

แต่ตอนนั้นแบบว่าเด็กไง ถ้าไม่ได้ตามที่คิด 100% คือไม่เอาเลยดีกว่า(นิสัยนี้ตอนนี้ก็ยังเป้นนะ 55)

แล้วตอนนี้หล่ะ กรูเป็นไร กรูมาไกลเกินกว่าจะกลับไปแก้อะไรได้แล้ว เฮ่อออ

แต่ก็นะ ชีวิตคน บางครั้งถึงรู้ว่ามาผิดทางแต่ก็ต้องไปต่อให้ถึงที่สุด

และในไม่ช้า โจทย์แบบเดิมก็จะเกิดอีกครั้ง แล้วครั้งนี้กรูจะเลือกอะไรดี

ระหว่าง ความคาดหวังของพ่อแม่ หรือความต้องการของตัวเอง?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพื่อนกรูจะแต่งงานแล้ว !!!!!!!!!!!!!!!!

ไรฟะเนี่ย ยังไม่ทัน 25 เลยแมร่งจะแต่งงานแระ แล้วดูกรูดิ๊

ยังหาแฟนไม่ได้เลย แล้วจิงๆนะ ไอ้คนเนี้ยเนี่ยตอนอยู่ มัธยมนี่

มันนี่แบบว่า หล่อนะ แต่ง ญ ไม่เคยแล เพื่อนยังแทบไม่มีเลย

ตอนนั้น เลยบอกมันเล่นๆว่าถ้า มรึงแต่งก่อนกรู ชาตินี้กรูไม่แต่ง

แล้วเป็นไงหล่ะ มันเจือกแต่งชนิด กรูยังไม่ทันตั้งตัวเลย

แล้วยังให้กรู ไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวด้วย อืมมม ตอกย้ำตัวเองดีจัง T_T

แต่นะมองในแง่ดี อาจได้เจอเนื้อคู่ในงานเพื่อน555(ฝันหวานสุดๆ)

แต่เอาเหอะ ไงก็ดีใจมากๆ ที่เห็นมันมีความสุขแบบนี้

 

แต่ไม่รุ้นะ กรูว่ามันเร็วไปอ่ะ 24 เอง แต่งงานแระ ยังไม่ทันใช้ชีวิตเลย

แต่ก็เถอะนะ มันอาจจะรู้สึกว่ามันเจอคนที่ใช่แล้ว คนที่มันจะใช้ชีวิต

ชั่วชีวิตด้วยแล้ว คิดแล้ว อิจฉามันเล็กๆแฮะ...

 

***ขี้เกียจบ่นเรื่อง ทำงานแระ มันชินชา ตายด้าน เหอะๆ***

 

***english edition for NIKI***

my best friend is about to wed his girlfriend soon. this is one of the biggest

surprise in my life. my friend is only a mere 24 years old man and he's about to marry WTF!

and look at me i have nothing, no girlfriend sob sobT_T

once i've told him that if he gets marry before me, i will not marry for the rest of my life....

luckily he cannot remember this one hahahaha.

anyway i'm really happy for him since no matter what happen he's my best firend :)